Dé Journalistieke
Studievereniging
van Zwolle!

Nieuws van Waltertje

CODE ROOD: Jiske als Externus

CODE ROOD: Jiske als Externus

Daar zit ik dan, dinsdagavond om 19:00 in Het Vliegende Paard. Na een lange ALV ben ik ingestemd in het bestuur, de eerste vergadering van bestuur McGivern gaat beginnen…

‘Bij deze is de vergadering geopend om 19:04’ . Allemaal pakken we de agenda erbij, er valt een hoop te bespreken. Ik vraag me af hoelaat we klaar zullen zijn. Natuurlijk valt er een hoop te zeggen over de ALV, en we proberen  zoveel mogelijk punten die zijn aangekaart te bespreken. Er worden gelijk al taken aan mijn actielijst toegevoegd. Zo ga ik kijken  naar een galalocatie en word ik aangewezen om de eerste Code Rood van het nieuwe bestuursjaar te schrijven. Ook wordt de jaarplanning erbij gepakt. Tijdens het doornemen komen we erachter hoe snel zo’n jaar eigenlijk gaat. Voor we het weten is het volgende schooljaar alweer begonnen! En wat staan er leuke dingen op de planning: het gala, de intro én  natuurlijk de activiteiten voor ons lustrumjaar! Wat heb ik zin dit jaar, zeg . Na nog een heleboel besproken te hebben , komt de vergadering tot een eind. ‘De vergadering is gesloten om 22:48’ . Tot mijn verbazing zijn we voor elf uur klaar en zit ik een half uurtje later weer in mijn trein terug naar huis.

De volgende dag heb  ik samen met Jonatan en Kyra een gesprek staan met Het Vliegende Paard . Gek genoeg ben ik helemaal niet nerveus voor het gesprek.   Het was fijn om het eerste gesprek nog een beetje van de zijlijn te kunnen bekijken. De volgende keer zal ik het voortouw nemen, en hoewel dat best spannend is voor de eerste keer, kijk ik er nu al naar uit.

Na het gesprek evalueren Kyra, Jonatan en ik nog even bij de Belgische Keizer, om vervolgens weer terug te gaan naar Het Vliegende Paard. De uitzending van Uitgelicht is ondertussen geweest, en daarna wordt er een hapje gegeten. Het is enorm gezellig en de avond loopt over in een Waltertje-woensdag  .

Weer onderweg naar huis bekijk ik mijn actielijst nog eens. Wat moet er nog gebeuren? En wat kan ik morgen allemaal doen? Vaak denk ik aan de actielijst. Tijdens het eten, in de trein, tijdens de lessen en zelfs als ik in bed lig denk ik nog: ‘Ben  ik niet iets vergeten?’ Gelukkig gaat het goed en weet ik dat ik altijd met mijn vragen terecht kan bij de rest van het bestuur.

De kennismakingsgesprekken met Fietsje van den Brink en Het Beugeltje moeten nog plaatsvinden . Ik ben heel nieuwsgierig  , ik heb er veel zin in.  Dan heb ik eindelijk een goed beeld van hen, en zij een goed beeld van mij.

Ik zit nu pas twee weken in het bestuur, maar ik merk nu al dat ik veel aan het leren ben. Vooral alle eerste keren zijn spannend maar heel leerzaam. Al met al heb ik superveel  zin in het jaar en kijk ik ontzettend uit naar de dingen die op de planning staan. Ik hoop jullie ook!

Liefs,
Externus Jiske Vis

Uitgekaterd ALV 16 november 2022

Uitgekaterd ALV 16 november 2022

Door: Femke Straub
Wanneer er zó veel mensen bij de ALV zijn dat mensen aan de zijkant moeten gaan staan, dan weet je dat het een bijzondere avond wordt. De zaal in de Belgische Keizer zit bomvol, zelfs de gangpaden moeten worden opgegeven om stoelen bij te zetten. Met de bingokaart in de hand zit iedereen vol verwachting te wachten tot de vergadering begint.

Om 19:39 uur, negen minuten na de officiële begintijd (bingo!) is het zo ver. Zoals altijd verloopt het begin van de vergadering vrij soepel. De agenda wordt zonder al teveel gedoe vastgesteld, iedereen gaat akkoord met de onleesbare notulen, je weet hoe het gaat. Dit zijn de dingen waar je met z’n allen even doorheen moet, om aan de leuke zaken te kunnen beginnen. Die leuke zaken zijn natuurlijk tijdens deze vergadering volop aanwezig, want er is weer een nieuwe commissievoorzitter om voor te stellen. Hurkend om bij de microfoon te kunnen komen, begint Grady zijn verhaal. Het wordt een litte speech, waarin uitgelegd wordt dat de communicatiecommissie momenteel helemaal HDP bezig is. Hierna komt Helen naar voren, zij kondigt aan dat er een nieuwe voorzitter voor de activiteitencommissie komt. Waltertje is duidelijk een nieuwe periode ingegaan en het gaat goed met de verschillende commissies. Onder luid applaus gaat ook Helen weer zitten. Ilona komt naar voren om te vertellen over de nieuwe uitzending van Uitgelicht. Daarnaast zijn veel mensen blij om te horen dat het kroegcollege terugkeert. Last but not Least vertelt Britte dat het goed gaat met de jaarboekcommissie en dat zij er gelukkig meerdere nieuwe leden bij hebben. Veel mensen zijn enorm enthousiast over het jaarboek van het afgelopen jaar, de jaarboekcommissie heeft zonder twijfel bewezen dat ze weten waar ze mee bezig zijn.

Vanaf hier gaan we het lange gedeelte van de ALV in: het jaarverslag. De bingokaart wordt hierin driftig bijgewerkt en mensen gaan tot het uiterste om hun eigen bijdragen zo goed mogelijk in bingovorm te leveren. Het bestuur kondigt aan een goed verenigingsjaar te hebben gehad en dat er veel kennis is verzameld. Dit was dan ook het kernwoord van de ALV van een jaar geleden. De situatie met de liftwedstrijd zorgt voor ruimte om kritiek te uiten en daagt uit tot verantwoording. Iedereen die iets kwijt wil kan dat ook kwijt en wanneer iedereen tevreden is met de antwoorden kunnen we weer verder. Na een gesprek over de introductie en de oude koers van het bestuur, begint de behoefte aan een pauze al te knagen aan veel mensen. Daar is het nu bijna tijd voor, maar nog niet voordat we het hebben gehad over een eventueel lokaal voor Waltertje en de waarde van het Waltertjehart nog eenmaal werd uitgelicht.

Na een kwartier is de rij voor de toiletten weer weggewerkt en zitten de meeste mensen weer op hun plek. De eerste mensen hebben inmiddels hun eigen snack besteld voor tijdens de lange zit. Het is tijd om te praten over de nieuwe koers. Vol enthousiasme vertelt de kandidaat-voorzitter alles over hoe het komende jaar eruit gaat zien. Er breekt een discussie uit over de vertrouwenspersonen, hier ligt duidelijk een prioriteit bij de leden en bij het bestuur. Naast wat gelach over de Waltertje Commissiepot (WC pot) gaat de koers van het nieuwe bestuur rustig door.

We zijn inmiddels 2,5 uur bezig en Romée stapt namens het Comité der Advies (CdA) naar voren. Zij hebben met hun brief al duidelijk hun mening laten horen, maar die wordt hier ook weer verder toegelicht. Het is pittig en kritisch, precies zoals het hoort, maar zelfs in de toelichting van het CdA is ruimte voor complimenten over de toelichting van de ALV stukken. Waar iets mis gaat, wordt het ook weer opgelost en daar is veel respect voor. Er volgt ook een redelijk strenge toespraak over het gedrag binnen de vereniging, met als kernpunt de wens om de vereniging veilig te houden voor iedereen. Wees lief tegen elkaar, spreek jezelf en anderen aan waar nodig. Hierna neemt Romée afscheid van het CdA.

De resultatenrekening wordt beknopt behandeld. Het is inmiddels half 11, de mensen die afhankelijk zijn van de laatste trein zijn nu vertrokken. Het concentratieniveau zakt en het bestuur probeert zo snel mogelijk door hun punten te gaan, maar het einde van de avond is nog lang niet in zicht. Er volgen weer wat kortere agendapunten. De kascommissie licht hun notities bij de resultatenrekening toe, de contributie wordt vastgesteld en we bespreken de sponsorovereenkomst met het Vliegende Paard. Hier wordt extra aandacht besteed aan hoeveel waarde wij hechten aan onze sponsoren.

Voor de derde keer van de avond wordt de introductie besproken. Er is veel enthousiasme en trots over de afgelopen introductie, en we hebben enorm veel motivatie om zulke sterke introducties neer te blijven zetten. Hierna is het tijd voor om de telcommissie naar voren te roepen. Het stemmen kan bijna beginnen en dat is maar goed ook, want de energie in de zaal is na zo’n lange zit ver te zoeken. De kandidaten voor het bestuur komen naar voren om zich voor te stellen. Ze zijn allemaal enorm gedreven om het komende jaar deel uit te maken van het bestuur en dat laten ze ook zien. Even is er wat verwarring over de in- en uitstembriefjes, maar ook dat wordt allemaal opgelost. Iedereen stemt en we gaan naar buiten om even pauze te houden terwijl de stemmen worden geteld.

Een kwartier na middernacht zijn de meeste mensen weer binnen. De aftermovie staat klaar op het scherm en dat zorgt ervoor dat de energie weer wat terugkeert bij iedereen. Marijn en Helen worden onder luid gejuich unaniem ingestemd als nieuwe kascommissie. Ook om half 1 ’s nachts zit de sfeer er nog dik in. Er wordt hard meegeschreeuwd op Gehaktbal (bingo!) en zelfs de wave wordt meerdere keren ingezet.

De spanning stijgt. De stemmen zijn geteld en het is tijd voor de uitslagen. Nynke leest voor hoeveel stemmen iedere kandidaat heeft gekregen. Alle kandidaten halen de meerderheid van de stemmen binnen en het oude bestuur wordt uitgestemd. Hiermee komt er officieel een einde aan bestuur Götte en is het aan bestuur McGivern om het komende bestuursjaar in goede banen te leiden. Het is een emotionele, maar mooie bestuurswissel. Iedereen is enorm blij voor elkaar en het is duidelijk dat het nieuwe bestuur enorm veel zin heeft om er samen tegenaan te gaan. Na veel knuffels en lieve opmerkingen keert de rust weer een beetje terug in de zaal. Het is nu echt voorbij. Er wordt niet veel gebruik meer gemaakt van de rondvraag.

Om 00:41 uur wordt de vergadering gesloten en is het tijd voor het klapstuk van de avond: de Aftermovie. Dit is waar iedereen op heeft gewacht en het stelt absoluut niet teleur. Het mediateam heeft hard hun best gedaan en dat is goed te zien. Wanneer de film afgelopen is, om 01:18 uur, is het tijd om op te ruimen.

Na zes uur vergaderen is er eindelijk een einde gekomen aan een avond waarin enorm veel is gebeurd. Waltertje heeft een nieuw bestuur en de oude bestuursleden kunnen nu genieten van hun welverdiende rust. Moe, maar voldaan gaan alle Waltertjeleden weer naar huis. Al is er bij sommigen nog een licht knagend gevoel in de onderbuik, want ondanks alle moeite hebben we het zelfs na zes uur niet voor elkaar gekregen om de bingokaart vol te krijgen.

Heel veel liefde aan bestuur Götte voor het afgelopen jaar en enorm veel succes aan bestuur McGivern. Er is veel om naar uit te kijken, dus er is geen twijfel aan dat het een enorm mooi jaar gaat worden.

CODE ROOD: afscheid Amber, Elsa en Annick

CODE ROOD: afscheid Amber, Elsa en Annick

Door: het Bestuur
Lieve leden,

Het zit er bijna op voor bestuur Götte. Maar in het bijzonder zit het er bijna volledig op voor ons: Elsa, Annick en Amber. Een bijzonder vice- en voorzitterskoppel dat in hun tweede jaar de kar moest gaan trekken en Amber, onze lieve secretaris, die graag in het rood had willen blijven shinen, maar een andere opleiding aan het zoeken is. Het was een geweldig jaar waar we met plezier en trots op terugkijken. Normaliter schrijft de voorzitter de laatste Code Rood, maar wij willen samen afsluiten. Dat voelt het meest passend bij een jaar met zoveel onderlinge verbinding. 

Amber
Afgelopen jaar heb ik zoveel met jullie en voor jullie mogen doen. Mijn hart voor de vereniging is alleen maar groter geworden. Maar nu is het tijd om mijn stokje door te geven. Ik kan niet vaak genoeg zeggen hoe graag ik wil blijven en hoe graag ik mijn twee jaar bestuur wil volmaken. Ondanks mijn vroege vertrek, ben ik erg blij dat ik de kans heb gehad om mij in te zetten voor Waltertje. Afgelopen jaar is er veel gebeurd, we hebben hele mooie dingen gemaakt, we hebben als bestuur gestreden en keihard gewerkt. Naar mijn mening konden de rollen binnen het bestuur niet beter verdeeld zijn. We hebben onze geluksmomentjes gecreëerd en ons wellicht een beetje aan elkaar geërgerd. We hebben mooie momenten meegemaakt, we hebben gelachen en gehuild.

Eén moment dat mij voor altijd bij blijft zal voor veel leden niet veelzeggend zijn. Het is het einde van de voorbereidingsweek, vlak voor de intro, en we zijn klaar. De introductie staat. We hebben het hele jaar toegewerkt naar dit moment. Het hele bestuur zit boven in het Vliegende Paard zijn bordje friet en hamburger naar binnen te werken. Rechts van mij ligt de stapel draaiboeken met op de rode van het bestuur allemaal een mooie My Little Pony sticker van Kyra en Elsa, die zij heel zorgvuldig voor iedereen hebben uitgezocht. Het is even stil. Ondanks dat iedereen vol spanning staat van wat er volgende week komen gaat, wordt er even genoten van het moment. Dan begint Annick te praten, ze vertelt ons hoe trots ze is en dat ze niet kan geloven dat we het zover hebben geschopt. Dat we het gewoon geflikt hebben, een eigen intro. Tranen rollen over haar wangen en het moment krijgt een lading. Een, twee, drie en vier bestuursleden staan op en geven Annick een dikke knuffel. Want die heeft ze verdiend. Rowan en ik kijken elkaar even aan. “Moeten wij nou ook daar gaan knuffelen?” vraagt hij. Ik lach en probeer mijn tranen in te houden, daarna geef ik Rowan een knuffel en zeg: “Ik ben niet zo van de knuffels.”

Dat was 3 maanden geleden. Inmiddels zijn we ons aan het klaar maken voor de ALV. Bestuur Götte maakt plaats voor een nieuw bestuur. Ik wens ze het allerbeste toe. Ik mag dan geen lid meer zijn maar jullie zijn gelukkig nog zeker niet van mij af. Ik wissel mijn rode vest in voor een zwarte.

Liefs, Amber

Elsa
Aankomende ALV komt er (als het goed is) een einde aan mijn twee bestuursjaren. Twee jaren vol hard werken en inzet, maar bovenal een superleuke tijd. Ik begon als een ‘verlegen sociale duizendpoot’ (zo noemde ik mezelf in mijn aanmeldmail van twee jaar geleden) en veranderde in een enthousiaste, sociale vlinder. Als bestuurslid sta je altijd middenin de vereniging en dit zal nu een beetje gaan veranderen voor mij. Na twee jaar bestuur ben ik er zeker achter gekomen hoe leuk en fijn onze prachtige vereniging is. Als ik terugblik op afgelopen jaar, is er toch één moment dat mij altijd zal bijblijven.

De introductie was natuurlijk dé kroon op ons harde werk en het heeft al onze verwachtingen overtroffen. Het feit dat wij als crew, maar ook met de Kids in een superkorte tijd heel close werden met elkaar, zorgde voor een heel emotioneel afscheid. Ik ben niet iemand die vaak huilt in het openbaar, maar ik kon oprecht na een uur mijn tranen pas onder controle houden. Ik was natuurlijk niet de enige die hier last van had, want het hele bestuur kon het ook niet drooghouden.

We zijn als bestuur heel hecht geworden, we hebben veel plezier gehad en leuke uitjes gedaan. Het bestuur was een superfijne plek om jezelf te zijn en daarom wil ik ieder bestuurslid nog even een extra knuffel geven. Ik ben blij dat ik jullie ‘bestuursmama’ heb mogen zijn. <3

Ik ben blij dat ik al deze ervaringen heb mogen meemaken en een ontzettend mooie groep mensen heb mogen leren kennen, hiervoor wil ik uiteraard iedereen bedanken. Ik ben ervan overtuigd dat het 40e bestuur een geweldig jaar gaat neerzetten.

Het houdt hier wat betreft Waltertje sowieso niet voor mij op, want ik heb de nodige studievertraging opgelopen. Dit was het echter allemaal waard.

Tot het volgende Waltertjefeestje!

Liefs, Elsa

Annick
Afgestudeerd zijn en het bestuur verlaten: het voelt allemaal nog enorm surrealistisch.

Pas in mijn derde studiejaar kwam ik in het bestuur terecht, na veel wikken en wegen besloot ik ervoor te gaan. De functie werd secretaris. Heel veel gelukkiger kon ik niet zijn, het paste perfect bij me. Zelfs nu, als bijna aftredend voorzitter, realiseer ik me dat ik een omhooggevallen secretaris ben met een passie voor lijstjes maken en een grote behoefte aan controle. Ik kan me er nog niks bij voorstellen dat ik straks niet dag in, dag uit met de vereniging bezig ben en vrije dinsdagavonden heb. Toch voelt het ook als een mooie afronding van twee pittige, maar bovenal ook mooie jaren.

Voor de meeste (bestuurs)leden was Waltertje direct een thuis en een zachte landing. Voor mij geldt dat niet. Ik had er heel veel moeite mee om mijn plek te vinden. Pas toen ik in 2020 mee op intro ging, vlak voor mijn derde jaar, ervaarde ik hoe het was om echt weer even mezelf te kunnen zijn. Dat was de uiteindelijke aanleiding om het bestuur in te gaan, maar dit gaf me nog niet het Waltertje-gevoel dat iedereen altijd beschreef. Nu in mijn laatste jaar ging ik zonder eigenbelang en met een goede dosis verenigingsliefde het voorzitterschap in. Ik vond het met name belangrijk om mensen die wat rustiger zijn, zoals ik zelf ook ben, een plek binnen de vereniging te geven en te laten zien dat je niet altijd vooraan (of op de bar) hoeft te staan met een grote waffel om bij Waltertje te passen. Ik hoop dat dit mij de afgelopen twee jaar gelukt is en dat mensen mij daarin als een voorbeeld zien. Wat ik niet had kunnen vermoeden is dat ik er zelf ook wat aan zou overhouden: dat echte Waltertje gevoel van een thuis heb ik dit jaar voor het eerst in het bestuur mogen ervaren. Dat is het mooiste geschenk dat ik had kunnen krijgen en daar ben ik intens dankbaar voor.

Ik vind het dan ook lastig om een favoriete herinnering te bedenken. Niet omdat ze er niet waren, integendeel zelfs. Er was zoveel! Het moment dat Amber beschrijft koester ik bijvoorbeeld ook enorm. Toch gaan mijn gedachtes rechtstreeks naar de kerstactie en het gala. De eerste grote zaken die we organiseerden. Ik denk terug aan het warme gevoel van alle onwennige nieuwe bestuursleden bij elkaar in mijn huis gepropt. We schreven brieven met verkrampte handen, we vouwden duizelig enveloppen en hadden plakkerige vingers van het postzegels plakken. Dit alles gebeurde op kerstmuziek en met een beker warme chocolademelk. Het duurde zonder dollen uren om die 200 brieven klaar te maken, maar niemand klaagde voor een seconde. Verder vond ik het gala zo mooi. Onze dronken groepsfoto aan het einde van een geslaagde avond en het bestuursuitje de dag erna. Allemaal brak op een zolder van een bejaarde B&B eigenaar (bedankt voor het verblijf Sophia). Maar ook de kleine momenten doen er niet voor onder. Ik herinner me levendig dat we onze koppen bij elkaar staken op de derde avond van de intro, wetende dat het bijna voorbij was. We stonden de steeg bij het Paard en gaven elkaar een peptalk om vervolgens weer keihard te strijden. Het was magisch.

Ik ben er 100% van overtuigd dat wij als bestuur dit jaar altijd hebben gestreefd naar het onderste uit de kan. Daar zijn we trots op. Heel trots. Met alle ups en downs die erbij hoorden: bedankt leden en bedankt bestuur dat ik jullie voorzitter heb mogen zijn. Ik had niks willen missen en alle stress en zorgen waren het dubbel en dwars waard.

Net als Amber verruil ik mijn rode vest voor een zwarte en zal ik zeker als donateur nog aanwezig blijven. Ik weet zeker dat de vereniging volgend jaar tot nieuwe hoogtes zal stijgen met de basis van dit jaar. Ik kan niet wachten!

Liefs, Annick

De Introductiedagen 2023

Dag(en)

:

Uur(s)

:

Minute(s)

:

Second(s)

Dag(en)

:

Uur(s)

:

Minute(s)

:

Second(s)

Al 40 jaar is Waltertje al de trotse organisator van de intro voor de opleiding journalistiek in Zwolle. Tijdens deze dagen leer je niet alleen de studentenstad, maar vooral ook je studiegenoten beter kennen. Wat we precies gaan doen, blijft één van de best bewaarde geheimen van onze vereniging. Dit wil je NIET missen!

 

 

Partners van Waltertje