Dé Journalistieke
Studievereniging
van Zwolle!

Nieuws van Waltertje

GOES GLOBAL: Femke op Aruba en Curaçao

GOES GLOBAL: Femke op Aruba en Curaçao

Door: Femke Straub

Af en toe heb je zo’n moment waarop je denkt: had ik nu maar een Waltertjesticker bij me. Dat zijn van die momenten waarop je weer tegen jezelf blijft zeggen dat je de volgende keer toch écht die stickers in je tas gaat stoppen, zodat je ze nooit meer vergeet. En dan vergeet je dat natuurlijk weer. Die gedachtes had ik drie weken lang, toen ik langs een aantal perfecte stickerspots kwam, op Aruba en Curaçao.

Oké, ik speel een beetje vals. Normaal gesproken gaat de Waltertje Goes Global over studenten die in het buitenland studeren, maar dat is niet bepaald wat ik doe. Het was namelijk geen studiereis waardoor ik op deze eilanden terecht kwam, maar het 25-jarig huwelijksjubileum van mijn ouders. Dat was weliswaar vorig jaar, maar door een niet nader te noemen virus moesten we de grote reis even een jaar verplaatsen. Een reis naar een compleet andere tijdzone, in het midden van het schooljaar (sterker nog, precies aan het einde en daarmee de drukste periode van mijn minor) in een tijd waarin alles eigenlijk weer zoveel mogelijk fysiek gaat, dat kan bijna niet fout gaan, toch?

Precies, tijdens deze heerlijk rustige vakantie moest er ook gewerkt worden. Ik heb het geluk dat mijn lieve klasgenoten na elke les een samenvatting naar me stuurden zodat ik lekker up-to-date bleef. De minor Kunst & Creativiteit is namelijk een minor waarbij fysieke aanwezigheid erg belangrijk is om alles goed te doorlopen. Ik kan tenslotte moeilijk met plakkaatverf een stadsaanzicht maken vanaf het strand. Gelukkig had ik voor mijn vertrek alles heel netjes doorgesproken met mijn docenten en dat gaf me nu een aantal oplossingen voor gemiste lessen. Het was zwaar, aangezien ik nu ongeveer alle voorbereidingen voor de grote eindprojecten in een rotgang vóór de reis moest doen, maar dat zorgde er wel voor dat ik wat zorgelozer weg kon gaan.

Het proces van je projecten moet natuurlijk zichtbaar zijn en daarom moest ik af en toe tussen het ontspannen door tijd vrijmaken om bezig te gaan met beeldende kunst of poëzie. Zeker geen straf als je het mij vraagt. Ik zat regelmatig aan het zwembad te schrijven in mijn dummy, een soort schrift waar je alles over je proces kan schrijven en tekenen. Aan het zwembad kreeg ik voortdurend inspiratie voor nieuwe gedichten en dat bracht me weer een stuk verder binnen het vak poëzie. Hoe je het ook wendt of keert: als je op vakantie gaat buiten een vakantieperiode dan moet je nu eenmaal af en toe aan de slag. Als je bijlesgever bent en de examens komen eraan, reken er dan maar op dat je af en toe even een online examentraining geeft vanaf je eettafel in Aruba. En natuurlijk zat ik ook op een maandag klaar voor de comcievergadering. Alles voor dat excuus om om twee uur ‘s middags lekker een biertje open te trekken.

Om de school-, werk-, en Waltertjedingen heen heb ik natuurlijk heerlijk over de eilanden getourd. Ik heb genoten van de uitzichten vanaf de huisjes en cultuur gesnoven door te dineren bij extreem lokale tentjes zoals Wendy’s en Pizza Hut. Don’t judge me, die hebben we nu eenmaal niet in Nederland. En natuurlijk heb ik ook bij échte lokale tentjes gegeten. Zo’n barbaar ben ik nu ook weer niet. Ik heb mijn best gedaan om in drie weken alles te weten te komen over de bijzondere plekken, dieren en mensen op Aruba en Curaçao en ik heb enórm veel geleerd en genoten. We stopten even bij elke hagedis die over wilde steken en elk witte strand was nog adembenemender dan de ander.

Af en toe vroeg ik me dan ook af of het nog beter kon. De wereld leek wel aan mijn voeten te liggen, overal waar ik keek was wel iets nieuws te ontdekken. Het leek allemaal zo perfect. Maar toen mijn ouders me na een paar dagen op Curaçao naar het vliegveld lokten om even ‘een oude collega’ op te halen en vervolgens compleet onverwachts mijn vriend uit de aankomsthal kwam lopen, was het plaatje toch wel compleet. Vanaf dat moment waren we met z’n vieren en maakten we de laatste week de leukste van de drie. Hij had zélfs een Waltertjesticker meegenomen, dus eindelijk kon ik een stukje territorium afbakenen. Dat is natuurlijk ook enorm belangrijk.

Aruba en Curaçao zijn bloed- maar dan ook bloedmooi. Ongelofelijk mooi. Ik heb vissen gezien die ik niet eens kan beschrijven, die moet je gewoonweg zelf zien. Ik ben genadeloos verbrand waardoor ik twee dagen amper kon bewegen, maar dat heeft er wel voor gezorgd dat ik mijn eigen lichamelijke bewijs heb dat ik op vakantie ben geweest. Het maakt niet uit wat er allemaal fout kan gaan op vakantie, je hebt tenminste een cocktail in je hand. Dat is waar het in het in het leven om gaat, toch?

Als het ging om cocktails was mijn mantra overigens ‘drank, drank, drank en fruit’. Ik kan jullie verzekeren dat dat dan ook het beste recept is voor een cocktail. Wat ik in ieder geval níet ga missen, is dat elk glas van de hitte ook aan de buitenkant nat wordt van de condens. Dat klinkt niet zo erg, maar wacht maar tot je élke keer dat je even een slok neemt van je Cuba Libre weer moet dealen met dat glas dat van alle kanten water op je schoot lekt. En natúúrlijk geldt dat niet alleen voor cocktails, maar ook voor frisdrank of water. Trust me, je zou uiteindelijk willen dat je permanent een soort paraplu om je glas heen hebt, want dit is natuurlijk geen doen.

Dus, om het even samen te vatten, deze drie weken waren drie van de allermooiste weken die ik in mijn leven heb gehad. Ik heb bizarre dingen meegemaakt, geproefd, gezien en geroken. Maar als het erop neerkomt ben ik toch blij dat ik weer lekker in het veel te volle vliegtuig zit, terwijl ik hopeloos probeer in slaap te vallen zodat de jetlag nog een beetje meevalt. Ik ben tenslotte op weg naar huis, waar ik weer bakken vol nacho’s kan eten in het Vliegende Paard, waar ik weer eindeloos mijn lange spijkerbroeken en dikke sweaters kan rocken én waar ik weer lekker met een droge broek mijn sinasjes kan drinken. En als je een keer naar Curaçao gaat, vergeet dan niet om even goed naar de lantaarnpalen te kijken onderweg naar Jan Thiel Beach. Misschien kom je daar dan een hele leuke sticker tegen.

CODE ROOD: Liftwedstrijd

CODE ROOD: Liftwedstrijd

Lieve leden,

 

Vandaag schrijf ik als voorzitter een Code Rood namens het hele bestuur. We zijn mooie dingen aan het doen voor de vereniging, maar helaas kunnen er soms ook zaken flink misgaan. Dat is gebeurd, en daar balen wij heel erg van. In het kader van openheid van zaken, willen we dit nieuws daarom nu brengen en niet pas op de ALV in november. Ik zal meteen met de deur in huis vallen: we hebben 1500 euro verlies gedraaid op de liftwedstrijd.

In al het onderstaande geef ik inzicht in het proces en wat er precies fout is gegaan. Weet wel dat er altijd meer speelt en aan voorafgaat dan ik mogelijk kan opschrijven en dat niets hiervan benoemd is om het goed te praten. Er valt namelijk niks goed te praten, want we zijn met zijn allen ontzettend dom geweest. Dat valt niet recht te trekken met argumenten.

Voorbereidingen

Zoals jullie weten, is het doel dit jaar om een goede basiskennis neer te leggen voor de komende bestuursjaren. Dit doen we deels door oude evenementen weer op te starten en de kennis hierover te vergaren en op te schrijven. Zo zijn we aan het gala begonnen, maar ook aan de liftwedstrijd. Het gala vond op 25 mei doorgang met een paar hobbels op de weg, maar zoals jullie gemerkt hebben ging de liftwedstrijd niet door. We hadden te weinig aanmeldingen. Dit lag voornamelijk aan de datum die we hadden gekozen (het weekend voor de tentamenweek 9/10 juni). Tevens verliepen de voorbereidingen erg moeizaam. We zijn te laat begonnen en tegelijkertijd waren we druk met het gala. Het was overduidelijk te veel voor een bestuur zonder ervaring in dit evenement. Dit waren eigenlijk al onze eerste fouten.

We werden gewaarschuwd voor de werklast door het Comité der Advies en we hebben ook veel om hulp gevraagd bij ervaren leden, maar het was simpelweg te ambitieus om deze twee grote evenementen als nieuwelingen te willen organiseren. Die conclusie hadden we eerder moeten trekken, in plaats van koppig door te gaan.

Afgeblazen

Toen we doorhadden dat het niet ging lukken, hebben we de wedstrijd tijdig gestaakt. In de week van het gala viel die beslissing en 1 juni hebben wij het naar jullie gecommuniceerd op Instagram. Hier is de tweede fout voorgevallen. We hadden namelijk een reservering staan bij een hostel in Antwerpen (dit had een optie moeten zijn) voor 30 tot 50 bedden. Wij hebben hen afgebeld in de week van het gala, maar zij beweren dat wij dit niet hebben gedaan. Wat er dus gebeurde is dat penningmeester Jonatan op 10 juni een erg boos belletje kreeg van de eigenaren. Er hadden die nacht 50 bedden leeggestaan.

Jonatan heeft mij meteen opgebeld en ik heb de eigenaren direct teruggebeld. Er viel amper met hen te praten. Terecht ook, vinden wij. Als hosteleigenaar is dit natuurlijk je grootste nachtmerrie. Wel heb ik aan de telefoon geprobeerd om er samen uit te komen, want wij hadden onze reservering afgemeld. Ik vroeg naar een gezamenlijke oplossing maar dit is niet gelukt. De eigenaren hielden halsstarrig vast en dreigden een advocaat in te schakelen als het geld niet binnen een week op de rekening zou staan.

Vervolgstappen

Jonatan en ik hebben samen de rest van het bestuur en het Comité der Advies ingelicht. Vervolgens hebben wij samen het Juridisch Loket gebeld. Zij bevestigden onze angst. Als wij de afzegging niet zwart wit op de mail hadden, hadden wij ook geen poot om op te staan. We hadden aan de telefoon moeten hangen tot de mail binnen was of er achteraan moeten bellen. Toen het Juridisch Loket aangaf dat een advocaat op ons dak een reële optie voor de eigenaars was, trokken we de streep. Al met al blijven we vrijwilligers en is de vereniging ook geen groot machthebbend instituut. Wij wilden het risico op extra juridische- of incassokosten voor de vereniging niet nemen en het risico op andere juridische schade op personen ook niet. De reservering stond namelijk op persoonlijke titel van een bestuurslid.

Met pijn in ons hart hebben we samen besloten het geld over te maken. Wat volgde waren veel beladen gesprekken met elkaar en eerlijk gezegd ook slapeloze nachten. Het was een pijnlijke week voor ons en in woorden zullen we niet kunnen uitdrukken hoeveel het ons spijt.

Toekomst

Dit jaar volgt er uiteraard geen liftwedstrijd meer. Dat zou niet moreel verantwoord van ons zijn om nog te proberen. We bewaren hem (eventueel) weer voor volgend jaar. We hebben goede moed dat het dan enigszins smetteloos georganiseerd kan worden. Hoewel we altijd hoorden (onder andere van het Comité der Advies) dat we alles zwart op wit moesten zetten, hebben we het nu wel op de harde manier geleerd. Ook al was deze les het absoluut niet waard, nemen we het absoluut mee.

Financieel staan we er gelukkig nog goed voor. Naast het harde werk van oud besturen om de vereniging financieel onafhankelijk te krijgen, hebben wij dit jaar als bestuursleden namelijk voor het eerst profileringsfonds gekregen. Dit hebben we begin mei al gedoneerd aan de vereniging. Het maakt het domweg verspillen van 1500 euro niet goed, maar het troost ons wel dat het geld in ieder geval niet van de contributie afgaat die jullie hebben betaald aan de vereniging. Dat is veilig en wel en zal zoals altijd aan jullie als leden besteed worden. Ook de introductie loopt geen gevaar. Er is nog genoeg profileringsfonds over om de introductie goedkoop te houden voor eerstejaars en dat gaan we daar zeker voor inzetten.

Al met al…

Er rest nog maar een ding: en dat is een grote sorry naar de leden namens ons als bestuur. Dus bij deze: het spijt ons.

Dit is een fout die niet gemaakt had mogen worden en daar zijn we ons erg van bewust. We hopen dat deze smet op ons bestuursjaar de mooie dingen niet uitwist en we gaan moedig voorwaarts naar de introductie en een nieuw verenigingsjaar.

Welgemeende excuses namens,

Annick, Elsa, Amber, Jonatan, Rowan, Kyra en Marije

Jullie bestuur

CODE ROOD: Rowan en Marije

CODE ROOD: Rowan en Marije

Hey lieve leden,

Marije

Het is alweer een tijd geleden dat er een Code Rood online is gekomen. De laatste paar weken zijn er zoveel dingen gebeurd! Deze willen we graag met jullie delen.

Laten we beginnen met de voorbereidingsweek voor de intro. We hebben net het eerste aantal voorbereidingen achter de rug. Het is veel werk, maar je realiseert je op zo’n moment wel waar je het voor doet: om kids een onvergetelijke tijd te geven! Maar wat komt er precies kijken bij een voorbereidingsweek?

Er zijn behoorlijk wat dingen die geregeld moeten worden: kids, crew, het programma, noem maar op. De taken worden onder alle bestuursleden verdeeld, zodat er per taak genoeg overzicht is. Iedereen is verantwoordelijk voor iets. Hier vallen bijvoorbeeld techniek, crew en draaiboek onder. In de eerste voorbereidingsweek zaten we van 10 uur tot 5 uur (of later) bij elkaar om alles te regelen. Hier is veel werk in gaan zitten, maar dit is het allemaal waard geweest. We zijn nu een stuk verder gekomen. Ik kan met trots verkondigen dat er een zeer toffe intro aankomt! Maar de details houden we nog geheim…

Gala der Journalistiek

De intro is niet het enige waar we druk mee zijn geweest. Jaarlijks vindt het gala plaats op de dag voor Hemelvaart. Zo kan je lekker losgaan zonder je druk te maken over vroeg opstaan. Dan heb je de datum, maar de rest eromheen moet wel georganiseerd worden. Er waren veel momenten dat er stress heerste, maar op het moment dat het gala bezig was… Wauw! Wat was het alle moeite waard.  Iedereen heeft volop van het Gala der Journalistiek genoten.

Dit jaar ontbrak de speciale gast en konden we het feest last minute niet meer in de zaal van onze eerste keuze houden. Ondanks de absentie van sommige elementen van dit iconische Waltertje feest, is het een geslaagde avond geworden. Daar draait het uiteindelijk om. Fouten maak je om van te leren. Dit betekent dat het volgend jaar alleen maar beter en groter terugkomt. Zet daarom woensdag 17 mei 2023 maar alvast in je agenda!

Liftwedstrijd

Misschien heb je het een en ander al gehoord of gezien over de afgelaste liftwedstrijd. We willen die situatie graag uitgebreid toelichten. Daarom volgt er spoedig nog een nieuwe Code Rood waarin het onderwerp de volledige aandacht krijgt.

Rowan

Tijdens de zomer ligt het studentenleven grotendeels stil, maar dat betekent niet dat wij dat doen. We hebben al heel veel geregeld voor de introductie, maar de puntjes moeten nog wel degelijk op de spreekwoordelijke i.

Als internus zal ik het wel iets rustiger hebben, omdat commissies niet vergaderen. Tocht blijft het contact met de commissies nauw. De Waltertje-socials blijven gevuld en we gaan spectaculair aftellen naar de intro. We gaan alle zeilen bijzetten om de Waltertje-lichting van 2022 ijzersterk te maken.

We zijn na twee coronajaren toe aan een wederopbouw, en die is met de superfeesten van afgelopen tijd in volle gang. Het Gala der Journalistiek was voor mij de bevestiging dat Waltertje niet klein te krijgen is. Voor het eerst in twee jaar was er zo’n grote groep Waltertje-leden bij elkaar en dat maakt me trots als een aap met zeven lullen. Ook de eindbarbecue belooft een knaller te worden.

In de zomer blijven we hard werken om de stijgende lijn door te zetten. Voor jullie: strijd nog even voor die laatste deadlines, maar bovenal: geniet van het mooie weer en de laatste Waltertje evenementen van dit schooljaar!

Heel veel liefs,

Bestuur Götte

De Introductiedagen 2022

Dag(en)

:

Uur(s)

:

Minute(s)

:

Second(s)

Dag(en)

:

Uur(s)

:

Minute(s)

:

Second(s)

Ruim 40 jaar is Waltertje al de trotse organisator van de intro voor de opleiding journalistiek in Zwolle. Tijdens deze dagen leer je niet alleen de studentenstad, maar vooral ook je studiegenoten beter kennen. Wat we precies gaan doen, blijft één van de best bewaarde geheimen van onze vereniging. Dit wil je NIET missen!

Wil je je graag aanmelden voor de introductie? Klik dan op de knop ‘Meld je aan voor de introductie’! Zo word je telefonisch én via e-mail op de hoogte gehouden. P.s: check je spam. 

 

Partners van Waltertje