Dé Journalistieke
Studievereniging
van Zwolle!

Nieuws van Waltertje

Hoe is het nu met: Babs Assink

Hoe is het nu met: Babs Assink

Door: Elske Muis

Als één van de OG’s van de opleiding journalistiek heeft Babs Assink al een poosje (of poos) de opleiding en Waltertje achter zich gelaten. Met een CV waar je u tegen zegt is Babs nog altijd druk in het vak bezig. 

Wanneer ik jouw naam op google intik, komen er heel wat functies naar boven: verslaggever, radiomaker, programmamaker, presentator. 

Wat heb je wel niet allemaal al gedaan na de studie?

Ik begon al tijdens de opleiding met een stage bij Radio Rijnmond. Dit was ontzettend leuk en daar kreeg ik ook meteen een freelancecontract aangeboden.
Eerst heb ik een reis gemaakt naar Zuid-Amerika met een vriendin die ook op de opleiding zat. Daar hebben we allebei een halfjaar op Curaçao bij een radiostation gewerkt. Dat was nieuws, sport, carnaval en ik las daar het nieuws. Daarna hebben we nog een half jaar rondgetrokken door Zuid-Amerika.
Ik ben daarna wel acht jaar verslaggever geweest bij Radio Rijnmond. Daar heb ik eigenlijk alles geleerd: research, redactie, verslaggeving, liveverslaggeving over allerlei onderwerpen zoals rampen en moord. Alles regionaal. Toentertijd was dat echt een pioniersomroep onder leiding van Nico Haasbroek. Ik heb daar echt alle basisdingen geleerd, maar ook echt de lol van het vak. Het kritisch zijn, doorvragen, leren live gaan, regie.

Nico ging toen naar het NOS Journaal en hij vroeg of ik meeging. Die stap naar TV heb ik uiteindelijk genomen. Ik werd verslaggever binnenland en vrij snel deed ik ook veel crime gerelateerde onderwerpen. Ik heb naast binnenland veel justitie- en rechtbankzaken gedaan voor het Journaal, maar ook moorden en rampen. Zoals de dood van Theo van Gogh, Pim Fortuyn en de vuurwerkramp in Enschede.

De tijd vliegt, maar na 8 jaar dacht ik ‘nou nu weet ik het wel’. Ik was toe aan verdieping en koos om te gaan freelancen. Ik ging meer schrijven, onder andere voor Volkskrant Magazine en Linda. ‘Go with the flow, we zien wel.’ Ik heb samen met anderen een productiebedrijf opgezet: The Media Brothers. Na een tijdje mis je toch de reuring, het nieuws, de actualiteit. Toen ben ik vrij snel aan de slag gegaan als freelancer voor het actualiteitenprogramma EenVandaag. Ook weer acht jaar, haha. Daar ben ik nog 2,5 jaar chef van de redactie geweest, samen met een collega. Het aansturen, lijntjes uitzetten, dat was een leuke periode. Toen kwam er een vacature bij Brandpunt en daar ben ik toen samenstelling van de redactie gaan doen. Dit programma was toen al een beetje op z’n eind, waarna ik bij RTL Late Night ben gaan werken. Het entertainment en commerciële gedeelte kende ik minder goed en dat was ook minder mijn ding.

Toen dacht ik, alright, ook gedaan. Wat nu? Uiteindelijk kwam Lammert de Bruin van EenVandaag met het idee over een podcast over de Showbizzmoord, een true crime podcast over een moord op een bekende Hilversumse platenbaas. Die podcast hebben we gemaakt voor NPO radio 1. Daar zijn we twee jaar geleden mee gestart en dat voelde echt als thuiskomen; terug naar de radio. Voor mij voelt het nog als radio maken. Na die succesvolle podcast (1,5 miljoen plays) over de Showbizzmoord zijn we er nog een gaan maken over de mysterieuze dood van Mathilde Willink, in de jaren tachtig een mode-icoon. De Lady Gaga van de lage landen.
Ik heb een heleboel nog niet genoemd volgens mij, maar ik ben momenteel nog heel druk met het maken van die true crime podcasts. Dat is nu een beetje mijn wereld geworden. Langere verhalen maken. De storytelling, het monteren, sound design, hier zit ik nu helemaal in. Hier en daar geef ik nog mediatraining en begeleid ik stagiaires van Windesheim. Dat vind ik ook erg leuk om te doen. Studenten een zetje geven, meer power en energie overbrengen.

Dit is zelfs nog maar het tipje van de sluier van jouw CV. Had jij als student ook zo’n zetje nodig, die jij nu zelf aan stagiaires geeft, of was je altijd al zo’n doorpakker?


Ik wist al op mijn dertiende dat ik journalist wilde worden. Op mijn vijftiende werkte ik al in Haaksbergen, waar ik ben opgegroeid, bij de lokale omroep. Ik presenteerde daar met m’n paardenstaart en gebreide trui politieke programma’s. Die drive had ik enorm. Ik moet wel zeggen, op de middelbare school was ik geen goede leerling. Op de opleiding journalistiek veranderde dat, toen ging ik als een trein. Ik vond het gewoon heel erg leuk.
Tijdens mijn stage bij Radio Rijnmond had ik goede mensen om mij heen die zeiden dat ik echt door moest gaan in het vak, dat ik het kon. Toen bleek echt dat verslaggeving mijn ding was. Ik ben echt een straatdier. Ik vind het heerlijk om met mensen te praten, het liefst ging ik bij rampen bij alle buren aanbellen. Nieuws ligt gewoon op straat; als je goed kijkt. Daar moet je tijd voor nemen.

“Ik ga ook helemaal aan als er breaking news is, dan zou ik zó weer in het nieuws willen springen.”

Hoe was jouw tijd op de opleiding journalistiek? 

Ik ben in 1992 afgestudeerd, dus het is even geleden, maar ik bewaar echt hele goeie herinneringen aan mijn tijd op de opleiding. Je studeert en je maakt vrienden en die vrienden heb ik nog steeds. Ik heb echt twee hele goede vriendinnen van de opleiding die ik nog vaak zie. Eén daarvan werkt bij Dagblad van het Noorden, de ander bij KRO-NCRV. We praten nog steeds veel over het vak, helpen elkaar daarin. Bijvoorbeeld na het nieuws over Peter R. de Vries, dan praten we een hele avond daarover. We zijn vrienden, maar ook journalisten en praten dus ook veel nog samen over het vak en dat maakt onze vriendschap extra leuk.

Nu heb ik gehoord dat jij een hele interessante connectie en geschiedenis hebt met Waltertje. Hoe zit dit?

Mijn studietijd begon in Kampen, daar heeft de opleiding journalistiek jaren gezeten. Het studentenleven in Kampen was giga! Toen ging de opleiding verhuizen naar Zwolle, waar we aan moesten wennen. In Zwolle misten we een beetje die kroeg in Kampen waar iedereen kwam. Toen dachten we, mijn vriendengroep en ik, als het stel alternativo’s dat we waren; zou het niet leuk zijn om een soort plek te creëren waar we samen kunnen komen met z’n allen? Er werd bij iemand thuis afgesproken, met een aantal anderen die ook al met zo’n idee zaten en zijn we uit enthousiasme begonnen: zo is Waltertje geboren.

Dus uit enthousiasme om samen te komen als vrienden, maar ook voor de journalistiek, is Waltertje geboren. Vertel verder..

In Zwolle had je het Keldertje, een gekke kroeg ergens in een kelder. Daar zijn we heen gegaan en gevraagd: “Joh, mogen wij hier een keer per week een soort soosavond organiseren?” Ik noem het nu even soosavond, maar ik weet niet meer hoe we het toen noemden. Nou, dat kon en daar kon dus iedereen terecht. Het was echt meteen elke keer bomvol en afgeladen: lekker drinken en gezelligheid. Zo is het begonnen, als een idee om gezellig samen te komen met je medestudenten. We waren met een clubje van tien studenten en wij organiseerden het. Iedereen had zo’n z’n eigen rol, maar we noemden het geen bestuur toen nog, hoor. Dat was nog te formeel.

Op een gegeven moment zijn we ook begonnen met het organiseren van introductiedagen. We wilden het niet zoals een andere studentenvereniging of opleiding. We zijn er maar gewoon mee begonnen op onze manier en organiseerden toen tijdens de introductiedagen allemaal leuke dingen, zoals eten bij ouderejaars, een nacht weg naar de Veluwe, leuke feestjes, gekke dingetjes. Dat was echt heel erg leuk.

We waren echt een vriendenclub met z’n allen, heel enthousiast vooral. Journalistiek is een vak apart en we hadden een enorme drive. We waren niet gemaakt voor zo’n echte studentenvereniging; ‘de kakkerigheid’, dat vonden we niet bij ons en de opleiding passen. Dit hebben wij volgehouden tot we afgestudeerd waren en toen hebben we het eigenlijk losgelaten. Uiteindelijk hebben nieuwe eerstejaars het weer opgepakt en zo door.\

Als je nog kan kiezen: wat is je favoriete Waltertje moment?

Er zijn zoveel mooie momenten, maar mijn favoriet is toch wel een hele persoonlijke. Ik kreeg uiteindelijk, op een van de eerste avonden van Waltertje, verkering met een hele leuke jongen die ook in de commissie (oprichters van Waltertje, red.) zat. Die momenten vergeet je natuurlijk niet meer. We hebben jaren een relatie gehad. En we spreken elkaar nog steeds af toe. Hoe bijzonder is dat!

Wat zou je de studenten van nu willen meegeven?

Always stay alert. Blijf altijd nieuwsgierig, blijf kritisch. 

“Het is een heel belangrijk vak, journalistiek. Zeker in deze tijd. Mijn advies: blijf altijd goed om je heen kijken.”

COLUMN: Uit het uitgaan

COLUMN: Uit het uitgaan

Door: Femke Straub

In het midden van een overvolle hoofdbar sta ik op woensdagavond met een veel te warme trui te genieten van de jamsessie op het podium. Althans, dat probeer ik, want ik ben me tot nu toe nog veel te bewust van iedereen om me heen. Met volle overtuiging botsen mensen vanuit alle richtingen tegen me aan terwijl ze een hopeloze poging doen hun traytje bier door de lucht te vervoeren. Ik was even vergeten dat uitgaan ook de nodige irritaties met zich meebrengt. Ik weet dat ik klein ben, maar er is nog ongeveer een millimeter ruimte naast mij waar je óók kan lopen. Voor ik het weet sta ik weer buiten om even op adem te komen. Maar hoe vermoeiend (en oververhit!) het ook kan zijn, ik had uitgaan écht gemist.

Want we mogen met z’n allen de kroegen weer in. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben inmiddels al behoorlijk gewend geraakt aan de nieuwe ‘entreeroutine’. Dat is ook niet zo moeilijk, want het riedeltje is overal hetzelfde. Of je nou naar de McDonald’s of naar een festival gaat. De QR code in de ene hand, je ID-kaart in de andere, even een stempel laten zetten en het is showtime. Alsof het nooit anders is geweest. We blijven met z’n allen maar nieuwe manieren verzinnen om ondanks de restricties een fijne tijd te beleven. Moeten de deuren weer dicht om middernacht? Prima, dan beginnen we gewoon wat eerder. En zo zitten we inmiddels elke woensdag al om 19:00 in de Joy (of ergens daar in de buurt) onze biertjes en sinasjes te drinken. Het doet in ieder geval geen afbreuk aan de gezelligheid.

Ik merk ook dat mijn Feestconditie(™) zwáár achteruit is gegaan. Waar is de tijd gebleven dat je een half uur lang kon Shirt Uit En Zwaaien, zonder ook maar een klein beetje zweet te genereren? Nu moet ik om het kwartier even buiten uithijgen, anders is het niet te doen. Het is allemaal weer helemaal aanpassen en opnieuw aanleren hoe alles ook alweer ging. Want welke kleding deed ik nou altijd aan als ik de kroeg in ging? (Hint: het is niet die warme trui die je al de hele dag aanhebt omdat het buiten regent. Eenmaal binnen is het een andere dimensie, begrijp dat nou eens.)

Natuurlijk lijkt het af en toe nog alsof de wereld stilstaat, maar niets is minder waar! Als we alleen al het vorige schooljaar gaan vergelijken met dit schooljaar, dan is er al een wereld van verschil. Zeker als je kijkt naar Waltertje. Niet alleen zijn de vergaderingen en activiteiten weer fysiek, we hebben nu ook een jaarboekcommissie vol mensen die enorm enthousiast zijn om ieders schooljaar zo leuk mogelijk vast te leggen. Als dat nog niet genoeg is, hebben we ook nog eens een heus voetbalteam dat (bijna) elke zaterdag de sterren van de hemel speelt. Er is van alles aan de hand binnen Waltertje. Iedereen is druk bezig met allerlei projecten, allemaal tegelijk en allemaal even bijzonder.

Er is zelfs bijna geen dag meer waarop er niets te doen is. Op dinsdag kan je komen buurten bij de voetbaltraining (of kom een keer meetrainen!), op woensdag een drankje doen tijdens Walter Woensdag én met een beetje geluk wat meekrijgen van de livemuziek in de hoofdbar, op donderdag is er nog wel eens een feestje gepland en op zaterdag zijn alle diehard FC Waltertje supporters van harte welkom langs de lijn. Er is altijd wel ergens gezelligheid te vinden.

Maak je dus vooral geen zorgen als je denkt dat de coronamaatregelen die nog overeind staan een deuk gaan maken in de activiteiten de komende tijd. Als het gaat om activiteiten en feestjes dan hebben ze bij Waltertje altijd één ding gemeen: ze worden hoe dan ook legendarisch. We hebben de komende tijd weer enorm veel om naar uit te kijken, dus of het nou gaat om karaoke of het langverwachte gala: wij maken er een feestje van. Because that’s what Walters do.

CODE ROOD: over vertrek vicevoorzitter

CODE ROOD: over vertrek vicevoorzitter

Lief lid,

Dit wordt een heel ander soort Code Rood dan jullie gewend zijn of misschien verwachten. Namens het bestuur wil ik namelijk onze excuses aanbieden. Excuses voor het feit dat wij jou als lid niet op de hoogte hebben gehouden en betrokken hebben van en bij belangrijke ontwikkelingen in het bestuur. Wat er precies gebeurd is en wat onze gedachtegang was, komt later in deze Code Rood. Eerst wil ik onze oprechte excuses aanbieden voor het achterhouden van informatie die we nooit achter mochten houden.

Het was aan het begin van de zomervakantie toen de toenmalige vicevoorzitter aangaf te willen stoppen als vicevoorzitter. De redenen hiervoor zijn bij ons bekend. Alhoewel dit als een verrassing kwam besloten wij om zo snel mogelijk door te pakken en door te gaan met zes man. Dit alles was een nieuwe situatie die geen van ons eerder meegemaakt had. Samen met elkaar hebben we besloten hoe we verder zouden gaan. Achteraf had dit anders, en vooral ook beter gekund. Voor deze situatie hadden we in ieder geval gebruik moeten maken van het CdA (comité der advies, bestaande uit oud-voorzitters), maar dit hebben we destijds niet gedaan. Wel maakten we de afspraak dat de oud-vicevoorzitter betrokken zou blijven bij de voorbereidingen en de uitvoering van de introductiedagen. Julia Timte nam in de tussentijd, naast de functie van externus, de functie van vicevoorzitter op zich.

Deze ontwikkeling hadden we nooit stil mogen houden. Als gekozen vertegenwoordiging van de vereniging hebben we te allen tijde de plicht om alle leden op de hoogte te houden. Helaas is dat bij deze kwestie niet gebeurd. Alhoewel geen enkel excuus het besluit om dit stil te houden goedpraat, wil ik wel een inzage geven in onze vluchtige denkwijze op dat moment. Eind juni had de vice afstand gedaan van zijn functie en waren wij vooral bang dat we een ALV moesten organiseren om een nieuwe vice te vinden en deze in te werken. Vanaf het moment dat wij op zoek gaan naar een vervanger tot aan de daadwerkelijke ALV kost namelijk zo’n zes weken. Dat wij op de ALV konden aansturen op een zeskoppig bestuur kwam op dat moment niet in onze gedachten op. Eigenlijk wisten we niet goed wat we met de situatie aan moesten en hebben we te weinig gebruik gemaakt van de mogelijkheden die we hadden, zoals het CdA. De angst om te worden gezien als een bestuur waar iedereen zomaar kan stoppen regeerde, zeker met de bestuurswissel in het achterhoofd.

Wat we hadden moeten doen was eigenlijk heel simpel, maar is niet gebeurd: de leden inlichten en vragen om advies in plaats van te denken dat wij alle wijsheid zelf in pacht hadden. Wij hadden direct een updatemail moeten versturen om iedereen op de hoogte te brengen en ook het CdA moeten vragen om advies. Als uiteindelijk zou blijken dat een ALV de beste manier zou zijn om de ontstane situatie op te lossen zouden we deze ook moeten houden. Dat wij dit alles niet hebben gedaan, getuigt van een gebrek aan kennis en inzicht. Maar erger nog: het laat zien dat we te weinig aan jullie hebben gedacht op het moment dat deze belangrijke beslissing namen. Als bestuurslid zit je er voor je leden, en dat wij dat niet in acht hebben genomen, laat zien dat we niet naar onze functie gewerkt hebben en daarin gefaald hebben. Dat doet ons ontzettend veel pijn.

Wij begrijpen en betreuren dat deze situatie waarschijnlijk een smet op jouw vertrouwen heeft achtergelaten. We hebben deze onverwachte uitdaging compleet verkeerd aangepakt. We willen jullie op de volgende ALV graag een plek geven om hier vragen over te stellen. We zien jullie dan ook graag. Om deze fout in de toekomst te voorkomen willen wij een meldplicht voor wijzigingen in de samenstelling van het bestuur in het HR op laten nemen, zo is het bestuur verplicht alle leden op de hoogte te stellen van dit soort wijzigingen.

Bedankt voor je aandacht,

Liefs,

Ivo

Bestuur Spijkers  

Het Walternatief 2022

Dag(en)

:

Uur(s)

:

Minute(s)

:

Second(s)

Dag(en)

:

Uur(s)

:

Minute(s)

:

Second(s)

Ruim 35 jaar is Waltertje al de trotse organisator van de intro voor de opleiding journalistiek in Zwolle. Tijdens deze dagen leer je niet alleen de studentenstad, maar vooral ook je studiegenoten beter kennen. Wat we precies gaan doen blijft een van de bestbewaarde geheimen van de vereniging. Ook in Coronatijd gaan wij gewoon door met ons eigen Walternatief!

Partners van Waltertje