Ewa, fawakka?

Ik zit aan het zwembad te genieten van een beugelfles Grolsch en een kapsalon, en dat in Zuid-Amerika. Ik ben nu al zo’n 1.5 week in Suriname en vertrek helaas over een paar dagen alweer terug naar Nederland. Ik zou hier zo nog wel een tijdje kunnen blijven. Vaak hebben de verhalen over Suriname toch wel een negatieve ondertoon, daar snap ik echt niets van. Ik heb meerdere landen bezocht, maar nergens waren de mensen zo aardig en gastvrij als hier. Iedereen wil je helpen, zelfs als ze daarvoor de vriend van de nicht van de buurman moeten inschakelen die ik zou kunnen gebruiken.

De mentaliteit hier is geweldig, daar kunnen wij in Nederland nog wat van leren. Alles komt goed, kalm aan, no spang. Als je op een terrasje gaat zitten komen ze uiteindelijk wel, maar verwacht vooral niet dat het heel snel zal gaan. Die schietpartij vorige week waarbij een Nederlander is gedood was twee blokken bij ons hotel vandaan, maar niemand maakte zich zorgen. Iedereen ging lekker door op z’n eigen tempo, leven en laten leven. In het centrum staan zelfs een Moskee en Synagoge naast elkaar, waar kan dat nog? Iedereen viert elkaars feestdagen mee.

Naast al die culturen zitten hier ook heel veel Nederlandse stagiaires. Daar ben ik de afgelopen tijd mee bezig geweest voor mijn productie. Ik ben bezig met een mini-docu over de invloed van die Nederlanders hier in de verschillende sectoren. Alle Surinamers werken graag mee en willen het verhaal vertellen. Over twee dagen zijn we zelfs uitgenodigd op het parlement voor een gesprek met de oppositieleider.

Suriname, een zwaar onderschat land. Het is prachtig en ik kan het iedereen aanraden voor een reis! No spang, doe ‘t kalm aan.