Door Luuk Wesselo

Goh, wat vliegt de tijd… Hieronder lees je alweer de laatste SVDM van dit collegejaar. Laat de tentamen- en deadlinestress even los, leun rustig achterover en leer eerstejaars Sebastiaan Vaca beter kennen! 

Sebas, je komt net uit een panelgesprek met alle klassenvertegenwoordigers?

Klopt! Ik vind het belangrijk om mijn stem te laten horen en er gaat wat mij betreft best veel mis in ons eerste jaar. Tijdens het gesprek kwam net ook naar voren dat meer dan vijftig procent van de eerstejaars is uitgevallen. Daar moet iets aan te doen zijn en ik vind het leuk om daar op deze manier aan mee te werken.

Ben je iemand die snel ja zegt tegen dit soort dingen?

Veel te snel. Ik vind bijna altijd alles leuk en zelfs als ik iets minder leuk vind, zeg ik vaak ja. Ik weet dan dat ik daar andere mensen blij mee kan maken.

Probeer je daarvoor te waken?

Nee, anderen wel. Ik vergeet dat zelf heel vaak. Dat resulteert dan ook vaak wel in een mental breakdown wanneer alles tegelijk komt.

Uiteindelijk is het heel leuk en pakt het allemaal goed uit, maar daar heb je dan toch een beetje spijt van.

Een ander voorbeeld is Samenloop voor Hoop, waarvoor je onlangs op het podium stond.

Dat is ook weer zoiets waar ik dan meteen ja tegen zeg. Daarna kom je erachter dat je daar eigenlijk helemaal geen tijd voor hebt. Ik moest er nog gedichten voor schrijven en je moet daar op het podium gaan staan… Uiteindelijk is het heel leuk en pakt het allemaal goed uit, maar daar heb je dan toch een beetje spijt van.

Je maakt muziek, je dicht. Een aantal van je hobby’s sluit misschien wel beter aan op het conservatorium. Waarom heb je voor Journalistiek gekozen?

Mijn muziekdocent heeft wel eens gezegd dat ik naar de kleinkunstacademie moest gaan. Daar heb ik wel eens over nagedacht, maar ik weet wel dat het iets waar ik nooit groot in ga worden. Ik heb niet de passie om er vol voor te gaan als ik tegelijkertijd het risico loop om op m’n bek te gaan. Ik doe dan liever iets waarvan ik weet dat ik er later iets mee kan.

Ben je ook bang dat je hobby’s te veel op werk gaan lijken?

Absoluut. Mijn ultieme droom is om de theaters langs te gaan, maar dan zit je wel aan een soort deadline vast. Ik schrijf juist op het moment dat ik de behoefte voel. Ik heb liedjes waar ik anderhalf jaar mee bezig ben: dan schrijf ik twee zinnen en leg ik het weer in de la. Dat heeft bij mij veel tijd nodig, dus dan wil ik me niet binden aan een deadline.

Ik wil absoluut niet zo zijn als anderen

Is je eerste jaar op deze opleiding je mee- of tegengevallen?

Dit is alles wat ik wil, ook hier vind ik alles leuk. Van tevoren heb je bij sommige dingen wel je twijfels, zoals bij het sportverslag. Ik heb niks met sport. Ik loop heen en weer naar de koelkast en dat is het. Zelfs aan dat soort dingen kun je toch je eigen draai geven en dat vind ik het toffe aan journalistiek.

Dat is ook iets wat ik altijd probeer te doen. Ik wil absoluut niet zo zijn als anderen. Ik wil er mijn eigen stempel op drukken en ben altijd op zoek naar originele invalshoeken.

Alles leuk vinden is met het oog op de toekomst ook niet altijd even makkelijk.

Nee, klopt. Ik kwam hier binnen met het idee om documentairemaker te worden. Na een week wilde ik gaan schrijven voor de krant, twee periodes later wilde ik de tijdschriftenwereld in. We zien het wel. Ik hoef nu natuurlijk ook nog niet te weten wat ik wil.

Je bent natuurlijk ook nog eens actief in het bestuur van Waltertje. Wat doet een vice-voorzitter precies?

Het belangrijkste is dat ik Demi (de voorzitter, red.) ondersteun. Ik ben zelf best chaotisch, maar als ik iets regel wil ik dat ook goed doen. We hebben als bestuur best een moeilijk jaar achter de rug, met alles wat er op ons pad is gekomen. Ik ben vooral heel blij dat ik binnen zo’n hardwerkende groep iets kan betekenen.

Een groot deel van het bestuur zwaait na dit jaar af. Is er dan een andere rol voor jou weggelegd?

Voorzitter zal ik niet worden. Ik heb het idee dat je in die functie met iedereen overweg moet kunnen en ik denk niet dat ik dat altijd zou kunnen. Als de rest het er mee eens is, blijf ik graag vice-voorzitter.

Dilemma’s

Muziek of poëzie? In mijn muziek stop ik eigenlijk mijn poëzie. Ik kies dan voor muziek: dat is voor de meeste mensen net wat toegankelijker. Bij poëzie haken ze sneller af, zeker als het wat diepgaander is. Bij muziek blijft het publiek langer gefocust, omdat ze naar meer kunnen luisteren dan alleen de woorden.

Wat betekent poëzie voor jou?

Muziek is meer afreageren, poëzie is voor mij wat therapeutischer. Ik weet niet zo goed hoe ik ergens over denk, maar als ik dan ga schrijven en het teruglees, weet ik het wél. Dat is hoe poëzie voor mij werkt. Ik probeer in alle chaos de dingen in vakjes en bakjes te krijgen.

Bier of shots?

De hele zoete meuk vind ik niks, maar er zijn best wat shots die het voor mij beter doen dan bier. Bij een shotje krijg je meer een boost. Aan het begin van het jaar had ik waarschijnlijk bier gezegd, maar nu zeg ik shots.

Zwolle of Hengelo?

Zwolle. Honderd procent. Er is niet heel veel te doen in Hengelo, maar je gaat zo’n stad wel meer waarderen als je er achttien jaar hebt gewoond. Ik ben er opgegroeid en heb daar eigenlijk alles.

Ik denk wel dat ik in Zwolle blijf wonen. Bij sommige huizen in de stad heb ik al bedacht hoe ik de bewoners over tien jaar hun huis uit kan jagen. Het doet me hier denken aan groot dorp. Het heeft alles wat een grote stad heeft, maar het voelt gezelliger en veiliger.

AJ of GJ?

Op dit moment GJ. De montagekennis heb ik nog niet en daardoor komt het er nog vaak anders uit dan ik het vooraf had bedacht. Dat is met GJ niet zo. Daar heb je ook nog eens het aspect van fotografie, wat ik heel interessant vind.

Ik wil nadat ik ben afgestudeerd wel ergens heel goed in zijn

Je vindt alles leuk. Vind je het daarom prettig dat jullie straks niet meer hoeven te kiezen tussen de twee richtingen?

Aan de ene kant wel. Ik snap heel goed dat we all-round opgeleid moet worden, maar ik wil nadat ik ben afgestudeerd wel ergens heel goed in zijn. Dat heb ik liever dan dat ik alles een beetje kan.

Backpacken of all inclusive?

Moeilijk… Ik denk dat ik binnen een all inclusive-groepje de backpacker ben. Ik hou niet van dure hotels met ranzig fastfood, maar ik vind de luxe wel erg fijn. Als backpacker ben je de hele dag onderweg en heb je allerlei indrukken opgedaan. Dan wil ik daarna wel in een comfortabel bed liggen, zonder dat ik doodsangsten uit moet staan over dode ratten en vogelspinnen.

Dat laatste dilemma’s was een bruggetje. In maart trok je met drie anderen voor Leuk Geprobeerd naar Normandië. Je wist al dat het een budgetvakantie zou worden: waarom ging je mee?

In eerste instantie ging ik mee omdat ik camerawerk mocht gaan doen. Dat vond ik heel tof, want op school krijgen we alleen de kleinere camera’s mee. Het was een mooie kans om mezelf daar al wat meer in te ontwikkelen. De insteek om zo goedkoop mogelijk op vakantie te gaan, paste wat minder goed bij me. Dat zou ik niet snel nog een keer doen.

Als de normale invalshoeken er niet zijn, wordt het speciale en originele juist normaal

Wel een toffe reis, én journalistiek origineel. Iets wat jij ook altijd probeert.

Zeker, al hoeft het ook niet altijd origineel te zijn. Als de normale invalshoeken er niet zijn, wordt het speciale en originele juist normaal. Binnen een normaal onderwerp het bijzondere opzoeken, dat vind ik mooi. Dan gaan mensen ook vraagtekens stellen bij het ‘normale’.

Waar zien we jou over vijf jaar?

Dat kan op heel veel plekken zijn… De plek maakt me eigenlijk niet zoveel uit: als ik maar blij ben met wat ik doe. Misschien laat ik de journalistiek compleet vallen en begin ik m’n eigen restaurant. Dat zou ik ook geweldig vinden. Als datgene wat ik op dat moment doe maar goed voelt.

Welke les heb je tot nu toe op deze opleiding geleerd?

Als je jezelf openstelt, krijg je er altijd iets voor terug. Mensen vinden me hier niet gek om wat ik doe, op wie ik val of hoe ik eruitzie. Daar ben ik dankbaarder voor dan mensen zullen denken.